Van Welk Stukje Technologie Houd Je, Maar Zou Je Eigenlijk Minder Gebruik Willen Maken?
Een vraag over de hulpmiddelen waar we dol op zijn en de tijd die ze op de een of andere manier weten op te slokken.
Ik denk de laatste tijd regelmatig over deze vraag na, en volgens mij zegt hij meer over ons dan je in eerste instantie zou denken.
Voor mij is het waarschijnlijk mijn telefoon. Dat antwoord is zo voorspelbaar dat het bijna gênant voelt om het op te schrijven. Natuurlijk is het de telefoon. Dat ding zit tegenwoordig praktisch aan ieders hand vast. Ga maar eens naar buiten en maak een wandeling, terwijl je dat ding zelf in je zak houdt. De meeste mensen kijken niet omhoog, maar omlaag naar dat kleine schermpje. Ook als ik naar de sportschool ga, zitten mensen tussen hun sets door op hun telefoon, en ik zie ze echt niet hun herhalingen invoeren. Meestal is het social media of maken ze foto’s van zichzelf voor social media. #progress en #fitlife, toch?
Vroeger kon ik het huis uitgaan zonder mijn portemonnee en daar pas achter komen wanneer ik iets wilde betalen. Tegenwoordig betaal ik zelfs met mijn telefoon. Man, mijn telefoon thuislaten voelt alsof ik per ongeluk zonder broek de deur uit ben gelopen. Zelfs mijn auto gebruikt mijn telefoon als sleutel om hem te openen. Het is trouwens geen harde vereiste. Ik kan hem ook openen met een kaart, maar die kaart zit in mijn portemonnee en die heb ik dus niet altijd bij me. En nu in de zomer vind ik het heerlijk dat ik de airconditioning en stoelventilatie alvast kan aanzetten voordat ik in de auto stap. Misschien klink ik verwend, maar waarom zou je er niet van genieten als het er toch is? Het is tenslotte een auto van de zaak (een Tesla Model Y Juniper voor de nieuwsgierigen).
Dus ja, ik houd oprecht van wat mijn telefoon voor me kan doen. Wanneer er een idee opkomt voor iets waar ik over wil schrijven, kan ik het meteen noteren voordat het weer verdwijnt. Alleen dat al is voor mij enorm waardevol. Ideeën zijn irritant op die manier! Ze verschijnen vaak op het minst praktische moment en verdwijnen vervolgens zodra je tegen jezelf zegt dat je ze later wel zult onthouden. Ik heb vaak genoeg meegemaakt dat ik een idee verloor omdat ik het niet meteen opschreef toen het opkwam.
Maar dan is er ook nog die andere kant…
Er zijn momenten waarop ik mijn telefoon pak zonder eigenlijk te weten waarom. Gewoon uit gewoonte, denk ik? Misschien zat ik een paar seconden prima voor me uit te kijken, helemaal niets te doen, en ineens zit ik naar een scherm te staren.
Daar zou ik dus wel wat minder van willen, weet je.
Ik denk niet dat tech zelf het probleem is. Ik houd er veel te veel van om te doen alsof dat wel zo is. Ik vind het leuk om te zien wat andere mensen bouwen en wat ik zelf bouw. Ik houd van games (ik kijk trouwens enorm uit naar The Blood Of Dawnwalker), nieuwe software en alle mogelijkheden die dankzij AI blijven ontstaan. Een deel van mij wordt oprecht enthousiast wanneer er iets bestaat wat een paar jaar geleden simpelweg nog niet mogelijk was.
Maar toch, die kleine, ongevulde momenten? Ik weet dat mijn brein die nodig heeft. Alsof het op de achtergrond aan het herstellen is van alle prikkels waaraan ik het heb blootgesteld. Ik geloof dat je hoofd af en toe de kans nodig heeft om een beetje rond te dwalen zonder dat het meteen weer een nieuw stukje informatie krijgt voorgeschoteld, een mening van iemand die je totaal niet kent, of een video van een man die ergens in een schuurtje een bijl uit 1842 aan het restaureren is.
Mijn computer is er trouwens nog zo eentje. Ik breng er veel tijd achter door omdat het de plek is waar ik schrijf, software en websites bouw, ideeën onderzoek en af en toe een hele avond in een game verdwijn (Diablo IV en Crimson Desert op dit moment). En natuurlijk ook omdat mijn werk vereist dat ik achter een computer zit, klein detailletje maar. Ik vind het geweldig dat het een plek kan zijn waar iets wat in mijn hoofd zit werkelijkheid wordt, maar tegelijkertijd kan de rest van de kamer er ook veel te gemakkelijk door verdwijnen. Je gaat zitten met een bepaald doel en kijkt vervolgens op om je af te vragen waar de afgelopen paar uur gebleven zijn. En soms is dat doel niet eens duidelijk! Soms zet ik de computer gewoon aan, open ik de browser en ineens is het bedtijd! Ze zeggen dat de tijd vliegt wanneer je plezier hebt, maar blijkbaar vliegt hij ook wanneer je geen idee hebt waar je eigenlijk mee bezig bent.
Welk stukje technologie zou jij nooit kwijt willen, terwijl je stiekem zou willen dat je er wat minder vaak naar greep?
En als je het minder zou gebruiken, wat zou er dan misschien terugkomen in de ruimte die daardoor ontstaat?
© 2026 Wesley van Peer. Alle rechten voorbehouden.
☕ Koop me een koffie als je me wilt steunen.