De Simpele Observatiegewoonte Die Online Schrijven Veel Makkelijker Voor Mij Maakte
Deze gewoonte hielp me om gedurende de dag op een natuurlijke manier ideeën op te merken
Lange tijd dacht ik dat goede schrijvers gewoon gingen zitten en “ideeën bedachten.”
Maar gedurende mijn eigen reis als schrijver begon ik te merken dat ik eigenlijk helemaal niet zo afhankelijk lijk te zijn van inspiratie. Ik verzamel materiaal voordat ik begin met schrijven.
Veel andere schrijvers die consistent publiceren doen hetzelfde.
Toen ik dat eenmaal begreep, werd online schrijven een stuk makkelijker voor me.
Ik hoefde niet creatiever te worden.
Ik stopte gewoon met verwachten dat mijn brein op commando ideeën zou verzinnen.
Dus bouwde ik een simpele observatiegewoonte op.
Niets ingewikkelds.
Ik begon gewoon beter op te letten. Vooral op momenten die een bepaalde reactie opriepen.
Zinnen die ik voelde.
Frustrerende ervaringen.
Vragen die steeds terugkwamen.
Dingen die ik ervaarde als vreemde gebeurtenissen.
Advies dat slim klonk maar niet werkte in mijn leven.
Bepaalde gedachten die ik steeds opnieuw bij mezelf opmerkte.
Wanneer iets interessant voelde, schreef ik het zo snel mogelijk op. Als de situatie het toeliet, schreef ik het direct op.
Geen oppoetsen, gewoon ruwe observaties.
De meeste van mijn notities zien er bijna gênant simpel uit:
“Mensen willen passief inkomen, maar haten herhaling”
“De meeste productiviteitssystemen zijn gebouwd voor ideale dagen”
“Schrijvers worstelen meer met onzekerheid dan met schrijven”
Kleine observaties zoals die kunnen later de basis worden voor een artikel.
Deze kleine gewoonte veranderde mijn relatie met schrijven compleet.
Ik herinner me nog goed een tijd waarin schrijven voelde als druk.
Nu voelt het meer alsof ik stukjes in elkaar zet die ik al eerder verzameld heb.
Dat is een veel rustiger proces.
En eerlijk gezegd geloof ik sowieso niet dat de meeste sterke online artikelen ontstaan uit enorme doorbraken.
Meestal komen ze voort uit kleine, herkenbare ervaringen.
Alleen gebeurt er iets anders wanneer je die niet snel opschrijft: je merkt ze ongeveer vijf seconden op en daarna ben je ze kwijt.
Daarom ben ik ervan overtuigd geraakt dat gewoonte belangrijker is dan creativiteit.
Een simpele notitie-app is al genoeg, al gebruik ik op dit moment veel TrueLife.
Het belangrijkste is dat je leert observaties vast te leggen voordat je brein ze wegwuift als onbelangrijk.
Iets wat mij enorm hielp, was letten op emotionele reacties.
Als iets je:
irriteert
nieuwsgierig maakt
ongemakkelijk laat voelen
motiveert
sceptisch maakt
onverwacht emotioneel raakt
…dan zit daar vaak iets bruikbaars onder.
Sterk schrijven begint meestal daar.
Zeker online.
Want lezers geven geen ene fuck om perfecte essays. Ik in ieder geval niet. Ik zoek eerder iemand die dingen goed kan beschrijven die ik al voel, maar nog niet volledig verwerkt of begrepen heb.
Dat is mijn theorie waarom observerend schrijven zo goed werkt.
Mensen onthouden helderheid.
Een van de grootste misverstanden die ik had over online schrijven, was dat succesvolle schrijvers eindeloos veel ideeën hebben.
Ik denk eigenlijk niet meer dat dat waar is.
Ik denk dat ze zichzelf getraind hebben om meer op te merken.
Daar is een verschil.
Zodra je deze gewoonte begint op te bouwen, duiken ideeën overal op:
gesprekken
commentsecties
slecht advies
persoonlijke fouten
saaie routines
internettrends
willekeurige frustraties gedurende de dag
Je stopt met staren naar je computerscherm omdat je al materiaal op je hebt liggen wachten.
En na verloop van tijd gebeurt er nóg iets.
Je schrijven begint anders te klinken.
Meer gegrond.
Specifieker.
Herkenbaarder.
Omdat je niet langer generieke bullshit van het internet aan het recyclen bent. Je schrijft vanuit echte observaties en geleefde ervaringen.
Dat verschil wordt elk jaar belangrijker.
Zeker nu generieke content letterlijk overal is.
Ik geloof dat de schrijvers die eruit springen meestal degenen zijn die beter opletten dan de rest.
Dingen vroeg opmerken.
Ze consistent vastleggen.
Ze omzetten in bruikbare ideeën voordat ze verdwijnen.
Je dacht dat schrijven begint achter het toetsenbord?
Ik denk dat het al veel eerder begint.
☕ Koop me een koffie als je me wilt steunen.