De Meeste Mensen Leren Niet. Ze Verzamelen Informatie.

De meeste mensen zijn niet slecht in leren, maar in het gebruiken van wat ze leren.

Ik heb het zelf ook gehad. Video's gekeken, artikelen opgeslagen, markeringen gemaakt in boeken, notitie-apps gebruikt, overal allerlei mappen aangemaakt, ideeën getagd en mezelf overtuigd dat ik dan vervolgens slimmer werd. Maar toen ik die kennis daadwerkelijk nodig had, had ik eerlijk gezegd geen idee meer.

"Hoe kan dat nou? Ik had het toch vastgelegd?"

Precies het probleem. Vastleggen is niet hetzelfde als inzetten. Ik had de info alleen verplaatst. Van een boek naar een notitie, van een video naar een map, van een podcast naar een vaag gevoel dat ik "iets geleerd had".

Dat is precies de valkuil. Veel van wat wij leren noemen is eigenlijk verzamelen, en verzamelen voelt productief omdat het je de illusie van vooruitgang geeft.

• Je keek een video.

• Je sloeg een quote op.

• Je maakte een notitie.

• Je markeerde een alinea.

• Je kocht een cursus.

• Je opende Notion.

• Je bouwde een systeem.

• Het ziet er serieus uit.

Maar weken later kun je het idee niet uitleggen zonder je notities opnieuw te openen. Je kunt het niet toepassen. Je kunt het niet gebruiken om een probleem op te lossen. Je kunt er niets mee creëren.

Dus wat heb je werkelijk geleerd?

Minder dan je denkt dus.

Ik verwarde notities met kennis

Op een gegeven moment dacht ik dat betere notities maken me slimmer zou maken.

Ik vond het idee van een tweede brein geweldig, of althans een verlenging van de mijne. Het klonk fantastisch. Al mijn gedachten, ideeën, quotes, notities, lessen en inzichten netjes ergens opgeslagen. Een persoonlijke bibliotheek van wijsheid.

Mijn digitale brein.

Erg indrukwekkend.

Behalve dat het meeste ervan veranderde in een digitaal kerkhof.

Ik had notities die ik nooit gebruikte. Ideeën waar ik nooit meer naar omkeek. Quotes die diepzinnig leken maar niets veranderden. Mappen vol "nuttige" dingen die alleen in theorie nuttig waren.

Het probleem was simpel.

Ik sloeg informatie op in plaats ervan te leren.

Wanneer je informatie opslaat, kun je die later terugvinden, tuurlijk. Maar wanneer je iets leert, verandert het hoe je denkt, handelt, creëert, beslist of problemen oplost.

Dat is een enorm verschil.

Een tweede brein kan natuurlijk nuttig zijn. Ik heb niets tegen tools. Absoluut niet. Ik gebruik ze zelf dagelijks. Maar een tool wordt een probleem wanneer hij je helpt het moeilijke gedeelte te vermijden, zoals het werkelijk nadenken, toepassen, testen, geconfronteerd worden met het feit dat je iets minder goed begrijpt dan je dacht.

Daar begint leren.

Niet in dat mapje.

Een boek markeren is geen leren

Dit zal sommige mensen misschien irriteren, maar ik denk dat zinnetjes markeren overschat wordt.

Ik begrijp waarom mensen het doen. Je leest een zin die belangrijk voelt, je markeert hem, en heel even voelt het alsof je het inzicht hebt vastgelegd. Maar meestal heb je dat niet. Je hebt hem gemarkeerd. Dat is alles!

Hetzelfde geldt voor het kopiëren van quotes naar een notitie-app. Het voelt productief, maar vaak verplaats je gewoon iemands gedachte naar een mooier bakje. Daardoor wordt die gedachte nog niet van jou. Die wordt pas van jou wanneer je het in je eigen woorden kunt uitleggen, kunt verbinden aan je eigen leven, kunt gebruiken in een echte situatie of er iets mee kunt creëren.

Daarom vergeet je zoveel van de informatie die niet écht binnenkomt, zoals video's tijdens het eten, stukken uit boeken die je half slapend leest, cursussen die je koopt omdat je "nu serieus bent".

Er is niets mis met informatie consumeren, maar consumptie is slechts de eerste stap. Als het daarbij blijft, wordt het gewoon mentale junkfood; je voelt je vol, maar er wordt niets nuttigs gevormd.

Het brein werkt niet als een archiefkast

We behandelen ons brein vaak alsof het een archiefsysteem is.

Hier zit marketing.

Hier zit schrijven.

Hier zit filosofie.

Hier zit fitness.

Hier zit ondernemen.

Hier zit psychologie.

Mooie kleine mapjes, maar zo werkt kennis niet.

Kennis lijkt veel meer op een netwerk. Het ene idee verbindt zich met het andere. En dan nog een. En nog een. Na verloop van tijd begin je patronen te zien. Je begrijpt waarom iets belangrijk is. Je weet wanneer je het moet gebruiken. Je kunt het uitleggen zonder naar je notities te staren alsof je een verdwaalde stagiair bent.

Dat is echt leren.

Hoe meer verbindingen een idee heeft, hoe sterker het wordt.

Een los feitje dat ergens in je hoofd rondzweeft is kwetsbaar, maar een idee dat verbonden is met je werk, je ervaring, je problemen, je doelen en je bestaande kennis wordt bruikbaar. Daarom werkt leren via problemen zo goed. Een probleem geeft kennis een plek om te landen. Zonder probleem blijft informatie alleen maar rondzweven.

De betere vraag is niet: "Wat moet ik leren?"

De meeste mensen stellen de verkeerde vraag.

Ze vragen:

"Wat moet ik leren?"

Dat klinkt redelijk, maar het leidt vaak tot eindeloze onderwerpen.

• Leer marketing.

• Leer schrijven.

• Leer programmeren.

• Leer design.

• Leer ondernemen.

• Leer fitness.

• Leer AI.

Prima.

Maar die onderwerpen zijn te groot. Je kunt er jarenlang in rondzwemmen zonder werkelijke vooruitgang te boeken.

Een betere vraag is:

"Welk probleem probeer ik op te lossen?"

Dat verandert alles.

"Ik wil leren schrijven" is vaag.

"Mijn introducties zijn saai en mensen stoppen na de eerste alinea met lezen" is bruikbaar.

"Ik wil marketing leren" is vaag.

"Ik weet niet hoe ik mijn product duidelijk moet uitleggen op mijn landingspagina" is bruikbaar.

"Ik wil fitter worden" is vaag.

"Ik sla trainingen over omdat mijn plan te ingewikkeld is" is bruikbaar.

Een probleem geeft richting aan je leerproces.

Nu bestudeer je niet alles meer.

Nu jaag je op wat je vooruithelpt.

Dat is een veel betere manier van leren.

Resultaatgericht leren

Dit is het systeem waar ik steeds meer op vertrouw:

1. Begin met het gewenste resultaat.

2. Zoek de bottleneck.

3. Leer alleen wat helpt om die op te lossen.

4. Pas het direct toe.

5. Pas aan op basis van feedback.

6. Ga door naar de volgende bottleneck.

That's it.

Simpel, maar niet makkelijk. Het haalt namelijk alle comfortabele verstopplekjes weg.

Je kunt je niet verstoppen achter nog een cursus.

Je kunt je niet verstoppen achter nog een notitiesysteem.

Je kunt je niet verstoppen achter "ik ben nog onderzoek aan het doen".

Op een bepaald moment moet je het ding gebruiken. Daar raakt het ego geïrriteerd. Want kennis gebruiken stelt je bloot.

Je schrijft het artikel en ontdekt dat de structuur zwak is.

Je lanceert de pagina en ontdekt dat niemand begrijpt wat je aanbiedt.

Je neemt de video op en ontdekt dat je introductie te langzaam is.

Je traint een beweging en ontdekt dat je techniek slecht is.

Je maakt een oefentoets en ontdekt dat je bijna niets meer weet.

Mooi.

Nu heb je iets om mee te werken.

Feedback is geen mislukking.

Feedback is het lesprogramma.

Leren moet verbonden zijn met het echte leven

Ik denk dat zelfstudie pas echt krachtig wordt wanneer het verbonden is met het leven dat je probeert op te bouwen.

Wat voor dagen wil je hebben?

Wat voor werk wil je doen?

Welke vaardigheden zouden je leven daadwerkelijk verbeteren?

Welke problemen blijven steeds terugkomen?

Wat blijf je vermijden omdat je nog niet weet hoe je ermee om moet gaan?

Daar zou leren moeten beginnen.

Voor mij is dat belangrijk omdat ik geen kennis wil verzamelen om slim over te komen. Ik wil kennis die me helpt beter te schrijven, helderder te denken, betere systemen te bouwen, betere content te maken, een betere vader te zijn, mijn energie beter te beheren, mezelf beter te begrijpen en daadwerkelijk iets te doen met mijn ideeën.

Leren moet de werkelijkheid raken, anders wordt het een hobby verkleed als persoonlijke ontwikkeling. En er is niets mis met hobby's, maar noem het dan gewoon een hobby.

Hoe ik een creatieve vaardigheid zou leren

Stel dat je online wilt schrijven, een nieuwsbrief wilt starten, een YouTube-kanaal wilt bouwen of consequent iets wilt creëren. De meeste mensen beginnen met consumeren.

"Hoe schrijf je beter?"

"Hoe groei je op Medium?"

"Hoe start je een nieuwsbrief?"

"Hoe krijg je meer views?"

"Hoe bouw je een publiek op?"

"Hoe maak je content waar mensen van houden?"

Voordat ze het weten, hebben ze veertig video's gekeken en niets gepubliceerd.

Dat is achterstevoren!

Begin eerst met creëren. Laat daarna de problemen zichzelf onthullen.

Je eerste artikel is misschien rommelig.

Prima.

Nu heb je een probleem.

Zwakke introductie? Leer over hooks.

Onduidelijke structuur? Leer over opbouwen.

Misschien is het idee te algemeen? Leer hoe je persoonlijke ervaring toevoegt.

Saaie titels? Bestudeer titels.

Misschien klikken mensen wel, maar lezen ze het niet uit? Leer over tempo.

Nu heeft je leerproces een taak. Je leert schrijven niet als één gigantisch abstract onderwerp. Je lost één schrijfprobleem tegelijk op.

Zo bouw je een creatief proces.

Niet door te wachten tot je klaar bent maar door te publiceren, te zien wat niet werkt en vervolgens het volgende probleem op te lossen.

Eén bottleneck tegelijk

Dit is belangrijk.

Probeer niet alles tegelijk te verbeteren.

Zo raken mensen opgebrand.

Kies één ding.

Als je schrijft, focus je deze week misschien alleen op betere openingen.

Volgende week op een betere structuur.

De week daarna op sterkere afsluitingen.

Dan titels.

Dan voorbeelden.

Dan ritme.

Dan weer wat anders.

Eén bottleneck tegelijk.

Zo wordt vooruitgang behapbaar. Belangrijker nog: zo wordt feedback bruikbaar. Als je tien dingen tegelijk probeert te verbeteren, weet je niet wat werkte. Als je één ding verbetert en opnieuw publiceert, leer je sneller. Kleine, gerichte verbeteringen stapelen zich op.

Hoe ik een fysieke vaardigheid zou leren

Hetzelfde principe geldt voor iets fysieks. Neem jiu-jitsu, hardlopen, fitness, gitaarspelen of wat dan ook. Je wordt niet beter door zomaar meer te doen. Je wordt beter door specifieke problemen op te merken. Bij jiu-jitsu word je misschien steeds vanuit dezelfde positie gepasseerd. Dat is je les. Nu heb je geen complete cursus over alles nodig. Je moet die ene positie beter begrijpen.

Bekijk een paar video's. Vraag iemand die beter is dan jij. Probeer het tijdens de training. Misluk. Pas aan. Probeer opnieuw.

Hetzelfde geldt voor fitness. Als je trainingen blijft overslaan, is het probleem misschien geen gebrek aan kennis. Misschien is het frictie. Je plan is te lang. Je oefeningen zijn te saai. Je schema is onrealistisch. Je probeert te trainen alsof je geen baan, geen kinderen en geen normaal leven hebt.

Dan is de bottleneck niet:

"Meer leren over fitness."

De bottleneck is:

"Een plan maken dat ik daadwerkelijk ga volgen."

Dat is een ander probleem.

En het leidt tot een ander soort leerproces.

Hoe ik voor een examen zou studeren

School leert mensen om bij pagina één te beginnen.

Boek openen.

Notities maken.

Markeren.

Samenvatten.

Hopen dat het blijft hangen.

Maar als je je voorbereidt op een examen, zou de eerste vraag moeten zijn:

"Hoe word ik getoetst?"

Want dat bepaalt hoe je de informatie moet kunnen terughalen.

Moet je essayvragen beantwoorden? Oefen dan met uitleggen.

Moet je problemen oplossen? Los problemen op.

Moet je definities onthouden? Test jezelf zonder te kijken.

Moet je theorieën vergelijken? Maak vergelijkingsvragen.

Begin met ophalen.

Dat betekent dat je kennis uit je hoofd probeert te trekken voordat je je er klaar voor voelt. Dat is ongemakkelijk omdat het de gaten laat zien, maar die gaten zijn waardevol. Elke keer dat je iets niet kunt uitleggen, heb je je volgende leerdoel gevonden. Dat is veel beter dan alles opnieuw lezen en hopen dat de tweede keer magisch werkt.

Gebruik AI als coach, niet als kruk

AI kan hier enorm nuttig voor zijn, maar alleen als je het goed gebruikt.

Slecht gebruik:

"Vat dit boek voor me samen."

Beter gebruik:

"Test me op de belangrijkste ideeën en laat zien waar mijn begrip zwak is."

Slecht gebruik:

"Schrijf mijn outline."

Beter gebruik:

"Stel me vragen die me helpen een sterkere outline te maken."

Slecht gebruik:

"Geef me contentideeën."

Beter gebruik:

"Op basis van deze problemen waar ik steeds tegenaan loop, help me er één om te zetten in een duidelijke invalshoek voor een artikel."

Dat verschil is belangrijk.

AI zou je denken niet moeten vervangen. Het zou je denken moeten uitdagen, aanscherpen, ordenen en laten zien wat je mist. Als AI al het denkwerk doet, ben je weer aan het verzamelen. Alleen heeft de verzamelaar nu een robotassistent. Erg futuristisch, alleen is het nog steeds geen leren.

Een simpele 48-uurstest

Probeer dit eens:

Kies één probleem dat je op dit moment tegenhoudt.

Niet tien.

Één.

Iets klein genoeg om binnen 48 uur vooruitgang op te boeken.

Bijvoorbeeld:

- Mijn introducties zijn zwak.

- Mijn trainingsschema is moeilijk vol te houden.

- Ik begrijp dit examenonderwerp niet.

- Mijn landingspagina legt het product niet duidelijk uit.

- Mijn YouTube-intro duurt te lang.

- Ik heb ideeën maar geen systeem om ze vast te leggen.

Zoek vervolgens vijf tot tien bruikbare bronnen.

Video's.

Artikelen.

Voorbeelden.

Boeken.

AI.

Mensen die meer weten dan jij.

Wat maar helpt.

Zoek naar patronen. Kopieer niet alles. Bouw geen gigantisch notitiesysteem. Zoek naar het principe dat steeds terugkomt. Pas het vervolgens toe.

Schrijf de nieuwe introductie.

Pas het trainingsschema aan.

Leg het onderwerp hardop uit.

Herschrijf de landingspagina.

Neem een betere intro op.

Bouw het systeem.

Kijk daarna naar het resultaat.

Is het verbeterd? Zo ja, houd het. Zo nee, pas aan.

Dat is leren.

Eén probleem.

Eén gerichte zoektocht.

Eén toepassing.

Eén ronde feedback.

Herhaal dat een maand lang en je zult meer vooruitgang boeken dan de meeste mensen met een gigantische map vol onaangeraakte notities.

Het doel van leren is verandering

Hier raken veel mensen volgens mij de draad kwijt. Het doel van leren is niet om meer te weten. Het doel is om iets te veranderen.

Verander hoe je denkt.

Verander hoe je werkt.

Verander hoe je creëert.

Verander hoe je reageert.

Verander hoe je problemen oplost.

Verander waartoe je in staat bent.

Als er niets verandert, heb je misschien informatie geconsumeerd, maar waarschijnlijk niet veel geleerd. Daarom interesseert het me steeds minder hoeveel boeken iemand leest. Ik kijk liever naar wat iemand ermee doet.

Kunnen ze het idee helder uitleggen?

Kunnen ze het toepassen?

Kunnen ze het verbinden aan het leven?

Kunnen ze er iets uit creëren?

Kunnen ze betere beslissingen nemen dankzij die kennis?

Dat is de echte test.

Stop met bibliotheken bouwen die je nooit bezoekt

Ik zeg niet dat je al je notities moet verwijderen, dat boeken nutteloos zijn, cursussen slecht zijn, maar wel dat de kern van leren niet opslag zou moeten zijn, maar gebruik.

Houd een notitie-app als je wilt.

Bewaar ideeën.

Bouw systemen.

Gebruik tools.

Hartstikke goed. Verwar dat echter niet met leren.

Een notitie is alleen waardevol als die je helpt denken, creëren, oplossen of onthouden.

Anders is het gewoon digitaal meubilair.

Ziet er mooi uit.

Neemt ruimte in.

Geeft je een georganiseerd gevoel.

Doet niets.

Leer minder, gebruik meer

De meeste mensen hebben meer contact met de werkelijkheid nodig in plaats van meer informatie.

• Schrijf het ding.

• Bouw het ding.

• Publiceer het ding.

• Oefen het ding.

• Test jezelf.

• Vraag om feedback.

• Los het volgende probleem op.

Daar wordt kennis van jou.

Dus misschien is de volgende stap niet nog een boek, nog een video, nog een cursus of nog een nieuw notitiesysteem, maar gewoon om één probleem te kiezen en het op te lossen.

Dat klinkt minder indrukwekkend.

Maar het werkt.

☕ Koop me een koffie als je me wilt steunen.